Kamyki słów w ogrodzie poezji

(Debiut poetycki Agnieszki Kostuch)   Debiutancki tomik wierszy Agnieszki Kostuch pod tytułem „Niemocni” otwiera mała inwokacja, wstęp czy też motto. Jest krótki tekst przywołujący słowa Tadeusza Różewicza „moja poezja niczego nie wyjaśnia”, a dalej. Ona tylko przechowuje twarze ludzi Ich znaki szczególne pani Wisławo to niemoc i dobroć To by wyjaśniało także znaczenie tytułu. Niemocni, czyli słabi, z powodu ogarnięcia niemocą, zarówno w sensie fizycznym, jako […]

fjubździu

Kosmos miłości w wierszach Henryka Owsianko

  Muza jest łaskawa dla poety, Henryka Owsianki. Jego wiersze wyróżniają się niebywałą urodą słowa, lekkością i wdziękiem. Czytanie utworów tego poety to prawdziwa rozkosz dla oka i ucha. Jego rymy nie są nachalne, wiersz płynie wprost w powietrzu, jak ptak czy nić babiego lata, niesiona natchnieniem. Wydaje się przy lekturze, że pisane są od niechcenia, bez wysiłku, jakby powstawały same, rodziły się gdzieś w przestworzach. […]

wp_20150730_16_22_30_pro

Myśląc Ojczyzna

(O  twórczości poetyckiej Jana Stanisława Kiczora, odcinek czwarty) Ostatnie dekady historii Polski to czas gwałtownych przełomów politycznych i transformacji ustrojowej. Toczy się zażarta walka polityczna i w przeszłości nie obyło się bez tzw. „wyciągania brudów”. Boję się, obserwując zanikanie świata Gdy marnieje szlachetność, sens zwykłego słowa, Gdzie wielkość się rozkłada w płaskich dylematach, A „nowe jutro” budzi w przypadkowych głowach. Boję się wiadomości, że odszedł znów […]

statek stary jak świat

Zwyczajna egzotyka Janusza Drzewuckiego

Czytanie wierszy Janusza Drzewuckiego ze zbiorku „Rzeki Portugalii” jest jak spotkanie ze starym kumplem, z którym znamy się od dzieciństwa, mamy mnóstwo tych samych wspomnień oraz, co niebagatelne, tych samych znajomych i kolegów. Dzieli mnie z panem Januszem pięć lat różnicy wieku na jego korzyść, ale okazuje się, że ta różnica wieku niweluje się wraz z czasem.   na przerwach między lekcjami, ale także na lekcjach […]

wdk2

Pochwała domu

(O twórczości poetyckiej JSK, część trzecia) Zadziwiająca jest umiejętność JSK w przywdziewaniu masek polskich poetów różnych epok literackich; w jego wierszach znajdziemy echa poezji średniowiecznej, barokowej, renesansowej, ale szczególnie upodobał sobie Młodą Polskę i wiersze Skamandrytów, choć nieobcy mu jest też wiersz biały, tzw. „rózewiczowski”. Mógłby nasz poeta śmiało paradować po Krakowie w czarnym kapeluszu i takiejże pelerynie jako kolega Tetmajera czy Przybyszewskiego a zwłaszcza Leopolda […]

dwie ok-adki

Skazany na heroizm

Zbigniew Toborek, kielecki poeta, z zawodu logopeda (r. 1956) wydał ostatnio dwie bardzo przejmujące książki poetyckie. Pierwsza to „Dzieci Pana Boga” będąca poetycką refleksją jego spotkań z dziećmi niepełnosprawnymi umysłowo. Wiersze pisane są prostym językiem, ale pełnym zrozumienia i miłości. Z chęci pokazania czytelnikom innego świata, jego problemów, a największym z nich jest nasza obojętność i brak serca. Nie ma w nich ani grama fałszywej litości, […]

11825741_867399163297130_4041462426435962326_n

Obsesje na temat Żeromskiego

Z cyklu: Dwór polski w wierszach JSK (2) Siódmego czerwca bieżącego roku, w kieleckim Wojewódzkim Domu Kultury, w obecności jego dyrektora, pana Jarosława Machnickiego i publiczności, odbyło się spotkanie autorskie poety Jana Stanisława Kiczora. Pan Jarosław Machnicki to miłośnik historii WDK. Gmach powstał jako owoc zbiórki Komitetu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, nazwany został imieniem Marszałka Józefa Piłsudskiego. Budowę rozpoczęto w 1933 roku, a ukończono niesamowicie […]

kiczor_i_ja

Dwór polski w wierszach Jana Stanisława Kiczora (1)

„Scalam się i rozpadam” – pisze poeta, Jan Stanisław Kiczor – w tytule jednego ze swoich, licznych już, zbiorów wierszy. Istotnie, osobowość to poetycka trudna do zdefiniowania, pełna kontrastów i przeciwności. Z jednej strony subtelny znawca drgnień duszy zakochanych, a z drugiej prześmiewca, satyryk, rubaszny kompan przy biesiadnym stole. Sądzę, że w twórczości JSK znalazła zgodę dwoistość polskiej literatury, pogodził on mianowicie zarówno kruchość i nieśmiałą […]